ขณะที่ดวงตะวันตรงหัวพวกแก สถานที่: หมอชิตใหม่ อากาศก็ร้อน คนก็แน่นชิบหาย กลิ่นสาปของเดินขวั่กพลุกพล่านไปๆมาๆทำให้เราเกือบจะระงับใจตะโกนตะเบ็งเป็นการระบายออกมาดังๆไม่อยู่เชียวกลิ่นคนยากจนมันเป็นยังงี้เองว่ะ เราแลเห็นพวกอีเหี้ยๆที่นั่งชูหัวอยู่ในรถเก๋งแล้วคิดต้องการผลักมันลงมาเย็ดชิบหาย “พี่ๆขอตังหน่อยสิ ผมจะกลับไปอยู่ที่บ้าน” เสียงของใครสักคนดังใกล้ๆไอ้เหี้ยคนยิ่งกำลังโกรธอยู่จุ้นมาขอเงินอีก เราหันไปจัดแจงฉะมันเต็มกำลัง เพียงพอมองเห็นหน้าทรุดโทรมๆหนวดเคราพะรุงพะรังของมันก็นึกออก “อ้าว ไอ้เหี้ยเดโช แกเองหรอ” ไอ้เดโชยกมือขยี้ตา แล้วมันก็ร้องเสียงดัง “พี่เปี๊ยก พี่เปี๊ยกจริงๆด้วย” “เอ้อ ฉันเอง เอ็งเป็นเหี้ยอะไรล่ะ ถึงมาขอทานอยู่บริเวณนี้” ไอ้เดชะทำจ๋อยสนิท “ผมพึ่งถูกไล่ออกจากงานน่ะ ไม่รู้เรื่องจะไปพึ่งคนใดกัน เพราะเหตุว่าผู้ที่พอๆจะรู้จักโดยมากก็ถูกตำรวจซิวไปหมดแล้ว ผมก็เลยจะต้องระหกระเหินขอเงินเขาใช้ไปวันๆนี่ล่ะ” ฉันมองหน้ามัน ไอ้เหี้ย เอ๊ย อดเห็นอกเห็นใจมิได้ ไหนๆคนมันก็เคยรู้จักกัน อีกอย่างกลับจากจังหวัดระยองตอนนี้เงินเต็มกระเป๋าเลย ฉันก็เลยเชิญมันไปพักด้วย ไอ้บารมีหน้าชื่นขึ้นมาทันใด พนมมือท่วมหัว “สาธุ ขอให้พี่เปี๊ยกต้องก้าวหน้าเหอะ”